نوشته محمدکریم رحمانیپور بر روی کتیبه خودش مشاهده کسی که سخنانش نه راست است و نه دروغ "فیلسوف" است.

نوشته محمدکریم رحمانیپور بر روی کتیبه خودش مشاهده کسی که سخنانش نه راست است و نه دروغ "فیلسوف" است. گاهی حتی بدون اینکه فکر کنیم دروغ میگوییم و خودمان نیز نمیدانیم که چرا الان و در رابطه با موضوعی دروغ گفتیم! چرا دروغ یکی از عادت های روزمره ی همهی ما شده است؟ آیا برای رسیدن به هدف خاصی دروغ میگوییم یا نه؟ آیا بدون دروغ هم میتوان زندگی کرد؟ آیا تاکنون فکر کرده اید که دروغ چیست و چه معنایی میتواند داشته باشد؟اگر به افرادی که در اطرافتان هستند خوب توجه کنید، درخواهید یافت که بسیاری از آنها در طول روز دروغهای فراوانی می گویند. در واقع این مسئله گویای این است که تقریبا همه افراد در این سیاره خاکی به شیوه های متفاوتی در زندگی دروغ می گویند. آنها بر این باورند که غالب شدن شرایطی در آن لحظه افراد را وادار به دروغگویی می نماید. در بسیاری از موارد، افراد برای حفظ علایق شخصی خود دروغ میگویند. اما افرادی هم هستند که برای گول زدن دیگران دروغ می گویند. گروه دیگری از افراد نیز به دروغگویی معتاد شده اند. خیلی ها هم به این دلیل دروغ می گویند که از هر گونه مورد انتقاد قرار گرفتن در اجتماع دور باشند. اما بطورکلی می توان اینگونه نتیجهگیری کرد که : کسی که سخنانش نه راست است و نه دروغ "فیلسوف" است. کسی که راست و دروغ برای او یکی است، "چاپلوس" است. کسی که پول میگیرد تا دروغ بگوید، "دلال" است. کسی که دروغ میگوید تا پول بگیرد، "گدا" است. کسی که پول میگیرد تا راست و دروغ را تشخیص دهد، "قاضی" است. کسی که پول میگیرد تا راست و دروغ را بهتر نمایان سازد، "وکیل" است. کسی که با دروغ غریبه است و جز راست چیزی نمیگوید، "بچه" است. کسی که به خودش هم دروغ میگوید، "متکبر" است. کسی که حتی دروغ خودش را باور میکند، "ابله" است. کسی که سخنان دروغش شیرینست، "شاعر" است. کسی که اصلا دروغ نمیگوید، "مرده" است. کسی که دروغ میگوید و قسم هم میخورد، "بازاری" است. کسی که دروغ میگوید و خودش هم نمیفهمد، "پرحرف" است. کسی که دروغ گفتنش را مصلحت آمیز عنوان میکند، "خوش خیال" است. کسی که مردم سخنان دروغ او را در برخی مواقع راست می پندارند، "سیاستمدار" است. کسی که مردم سخنان راست او را دروغ میپندارند و به او میخندند، "دیوانه" است. نوشته محمدکریم رحمانیپور بر روی کتیبه مشاهده یادم باشد که عشق کیمیای زندگیست توسط محمدکریم رحمانیپور یادم باشد زندگی را دوست دارم یادم باشد قلب کسی را نشکنم یادم باشد زمان، بهترین استاد است یادم باشد که عشق کیمیای زندگیست یادم باشد پاکی کودکیم را از دست ندهم یادم باشد زندگی، ارزش غصّه خوردن ندارد یادم باشد پلهای پشت سرم را ویران نکنم یادم باشد هیچگاه از راستی نترسم و نترسانم یادم باشد از بّچهها میتوان خیلی چیزها آموخت یادم باشد برای درس گرفتن و درس دادن به دنیا آمدهام یادم باشد با کسی دشمنی نکنم شاید روزی دوستم شد یادم باشد که روز و روزگار خوش است و تنها، دل من، دل نیست یادم باشد با کسی آنقدر صمیمی نشوم شاید روزی دشمنم شود یادم باشد از چشم ، درس درست دیدن بگیرم و از آسمان، درس پاک زیستن یادم باشد که آدمها هم ارزشمندند و هم میتوانند مهربان و دلسوز باشند یادم باشد جواب کینه را با کمتر از مهر و جواب دو رنگی را با کمتر از صداقت ندهم یادم باشد گره تنهایی و دلتنگی هر کس، فقط به دست دل خودش باز میشود یادم باشد قبل از هر کار، با انگشت به پیشانیام بزنم تا بعدا با مشت بر فرقم نکوبم یادم باشد هر گاه ارزش زندگی یادم رفت به کویر نگاه کنم که برای بقا منتظر باران است یادم باشد نسخه زندگی را یکبار میپیچند یادم باشد زندگینامهی بزرگان گرانبهاترین "نسخهی خطی قدیمی" است یادم باشد که عشق کیمیای زندگیست یادم باشد زندگی را دوست دارم یادم باشد قلب کسی را نشکنم یادم باشد زمان، بهترین استاد است یادم باشد که عشق کیمیای زندگیست یادم باشد پاکی کودیکم را از دست ندهم یادم باشد زندگی، ارزش غصّه خوردن ندارد یادم باشد پلهای پشت سرم را ویران نکنم یادم باشد هیچگاه از راستی نترسم و نترسانم یادم باشد ازبچهها میتوان خیلی چیزها آموخت یادم باشد ازرنجها میتوان خیلی چیزها آموخت یادم باشد برای درس گرفتن و درس دادن به دنیا آمدهام یادم باشد با کسی دشمنی ونکنم شاید روزی دوستم شد یادم باشد با کسی آنقدر صمیمی نشوم شاید روزی دشمنم شد یادم باشد از چشمه، درس خروش بگیرم و از آسمان، درس پاک زیستن یادم باشد که آدمها هم ارزشمندند و هم میتوانند مهربان و دلسوز باشند یادم باشد جواب کینه را با کمتر از مهر و جواب دوروئی را با کمتر از صداقت ندهم یادم باشد گره تنهایی و دلتنگی هر کس، فقط به دست دل خودش باز میشود یادم باشد قبل از هر کار، با انگشت به پیشانیام بزنم تا بعداً با مشت بر فرقم نکوبم یادم باشد هر گاه ارزش زندگی یادم رفت به کویر نگاه کنم که برای بقاء منتظر باران است یادم باشد نسخه زندگی را یکبار می پیچند یادم باشد زندگینامهی بزرگان گرانبهاترین "نسخهی خطی قدیمی" است. توسط: محمدکریم رحمانیپور